Τα παιδικά μου καλοκαίρια



Μελιά και Μυρτώ,  ονόματα οικεία, παιδικές μου φίλες που τα καλοκαίρια κάναμε παρέα.. Πόσους Αύγουστους  ζεστούς έχουμε περάσει μαζί..Πόσες βαρετές Κυριακές...με Ίκαρο και Προπαίδεια..ανυπομονώντας αυτό το μαγικό καλοκαίρι.. Αυτές στη Σάμο, εγώ στη Χαλκιδική.. αλλά πάντα μαζί.. μαζί χτίσαμε όνειρα, μαζί μάθαμε να κοιτάμε με το ολογάλανο μάτι και να αποφεύγουμε το μαύρο..

Να κρατάμε μυστικά για πάντα και να αισθανόμαστε μεγάλες στην μικροσύνη της παιδικής μας ηλικίας.. Να αγαπάμε την βυζαντινή μουσική και το ΠΑ ΒΟΥ ΓΑ ΔΙ ΚΕ ΖΩ ΝΗ.. τον Όμηρο και να κάνουμε ταξίδια.. σε πέλαγα φανταστικά και μη.. και να φτάνουμε πάντα στην Ισπανία..

Χρώματα και μυρωδιές από παντού, γέλια παιδικά, αγωνίες και καλοκαίρια, καλοκαίρια ελληνικά από αυτά που σε γεμίζουν οξυγόνο, αλμύρα και ήλιο.. αιγιοπελαγίτικα, βυθισμένα στο γαλάζιο της Μεσογείου.. Καλοκαίρια με μπλε, πολυ μπλε σε χίλιες αποχρώσεις που ακόμα και τώρα θυμάμαι.. πως να ξεχάσει κανείς το καλοκαίρι της Ελλάδας άλλωστε..

Νομίζω κάπου εκεί στα 8 με 10 ήταν οι καλύτερες μου φίλες. Της καληνυχτούσα με ένα «ευπο ευπο λυπο λυπο» που ακόμα και τώρα καμιά φορά λίγο πριν κοιμηθώ το σιγοψυθιρίζω..

Καλοκαίρια δίχως την αίσθηση του χρόνου, καλοκαίρια γεμάτα ξυπόλιτες ζεστές πατούσες από την άμμο και το χώμα, παραμύθια από τη γιαγιά αλλά με αντάλλαγμα... Να της διαβάζω για την Μελιά και τη Μυρτώ που τόσο συχνά της ανέφερα.. και έτσι γινότανε.. τα μεσημέρια που όλοι πλαγιάζανε, εμείς στο μπαλκόνι είχαμε τη δουλειά μας.. εκείνη το τσιγκελάκι και εγώ το διάβασμα.. με τόνους, με ρόλους, με φωνές.. είμουνα βλέπετε μαζί τους, ζούσα και εγώ την ιστορία του Καπλανιού, με σαράβαλα και βασανάκια με λυπητερές ιστορίες και μη.. και ερχότανε και ο παππους και συμπλήρωνε, λάτρης και αυτός της αρχαίας Ελλάδας.. και τότε η γιαγιά βούρκωνε... γιατί έμοιαζε τόσο στον δικό μας λατρεμένο παππού..



Αυτό το παιδικό βιβλίο το κρατάω μέσα στην καρδιά μου, γιατί μου θυμίζει τα παιδικά μου καλοκαίρια.. Σε ευχαριστώ κυρία Ζέη!

10 σχόλια :

  1. Πολύ γλυκειά ανάρτηση, την καταφχαριστήθηκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ελπίδα (twoboysandhope)14 Απριλίου 2013 - 4:33 μ.μ.

    έχω βουρκώσει λέμε...να κι ένα δάκρυ κυλάει..Αγαπημένα καλοκαίρια μου.. αγαπημένο βιβλίο μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΕΦΗ Πασοπουλου15 Απριλίου 2013 - 8:29 π.μ.

    Με έμπασες τόσο πολύ στο κλίμα της ανάμνησής σου ,που ξαφνικά αρχισα να ακούω μέσα στην μεσημεριανή σιέστα το μονότονο αλλά απαραίτητο τραγούδι του γρύλου καθισμένη κι εγώ σε μια γωνιά να παρακολουθώ την όμορφη και γεμάτη αγάπη συντροφιά.... Φιλάκια και καλή εβδομάδα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΕΦΗ Πασοπουλου15 Απριλίου 2013 - 8:32 π.μ.

    Ναι !!Νααι τα κατάφερα να σχολιάσω και να δημοσιευθεί......κατα καιρούς έγραφα ..αλλά μετά απογοητεύθηκα που δεν τα κατάφερνα.. είμαι βλέπεις κι εγώ μαμά από Ελλάδα αλλά πολύ -πολύ μεγάλη για δύσκολα.. Ο επιμένων όμως νικά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πώς έγινα μάνα15 Απριλίου 2013 - 10:18 π.μ.

    Κι εγώ το διάβαζα! Αγαπημένο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μαγικό, ταξιδιάρικο, χαρούμενο αλλά και με δόσεις θλίψεις, παιδικό αλλά και τόσο ώριμο.. και πάνω από όλα γεμάτο Ελλάδα.. τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Έφη μου καλημέρα, μια χαρά τα κατάφερες! Κανείς δεν είναι μεγάλος για τίποτα, η ψυχή μένει πάντα νέα και αυτό είναι που μετράει! τα φιλιά μου, Βικτώρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ελπίδα μου είναι κάποια βιβλία που σαν παιδιά μας σημαδεύουν και νομίζω οτι η Άλκη Ζέη ήξερε να μας κρατάει υπέροχη συντροφιά μαζί με τους ήρωες της, πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Χαίρομαι Μάρθα μου, από τις παιδικές μου αναμνήσεις προσπαθώ να κρατώ μόνο τις γλυκές, και αυτές να μεταδίδω και στο γιο μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. κι εμένα ήταν το αγαπημένο μου παιδικό βιβλίο και η αγαπημένη μου συγγραφέας.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Pin It