Τα πρώτα Χριστούγεννα χωρίς την γιαγιά..



Φέτος οι γιορτές μας ήταν διαφορετικές, ήταν σαν τους κουραμπιέδες δίχως την άχνη ζάχαρη, σαν τη σοκολάτα χωρίς την κρέμα... σαν την τούρτα χωρίς τα κερασάκια..

Έλειπε η γιαγιά.. Ήξερα οτι τα Χριστούγεννα, ποτέ δεν θα ήταν πια τα ίδια.. απλά δεν περίμενα... οτι το κενό θα ήταν πελώριο.. 

Κάθε Χριστούγεννα, από τότε που ήμουν παιδί, θυμάμαι να τα περνώ στο σπίτι της γιαγιάς. Γιόρταζε τέτοια μέρα ο παππούς ο Χρήστος και κατέφθαναν στο σπίτι συγγενείς, ξαδέρφια, φίλοι και ξεκινούσε ένα τρικούβερτο τραπέζι που συνεχιζόταν μέχρι το Αγίου Στεφάνου, μιας και η μικροκόρη η μάνα μου , Μαρία, γιόρταζε δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων..

Θυμάμαι την γιαγιά φουριόζα, να κάνει ετοιμασίες 2 μέρες πριν, να συγυρίζει τα δωμάτια και να κανονίζει που θα κοιμηθούν οι μουσαφίρηδες, να παραγγέλνει τα ψωμιά στο φούρνο και να φτιάχνει τα γλυκά της, το σαραγλί και την κολοκυθόπιτα.. Το βράδυ, θυμάμαι ερχότανε απο πάνω μου και με έντυνε κοντά στη ζέστη της σόμπας.. με έπαιρνε από το χεράκι και με πήγαινε στην εκκλησιά, να ψάλλουμε για την γέννηση του Χριστούλη..

Θυμάμαι μια χρονιά που χιόνιζε και η καημένη λυπότανε να με ξυπνήσει μες το κρύο, αλλά την πρόλαβα στην πόρτα, με εκείνο το καμηλό παλτό της και την ασορτί τσαντούλα της και απαίτησα να πάω μαζί της.. Ήθελα βλέπετε να πω τα κάλαντα στο χιόνι έξω από την εκκλησία με το τριγωνάκι μου μαζί με τα άλλα τα παιδιά.. Τί όμορφες εικόνες..

Ο παππούς ετοίμαζε τις σπεσιαλιτέ του στο σπίτι.. σκορδαλιά με καρύδι από την Πόλη, κότα γεμιστή και μοσχαράκι με μελιτζάνες στη γάστρα... ετοίμαζε ζεστές φέτες με μέλι στη σόμπα και μας περίμενε να γυρίσουμε.. Και μόλις γυρίζαμε εκείνη πάντα μου διάβαζε το αγαπημένο μας παραμύθι : το κοριτσάκι με τα σπίρτα...

Και τότε το σπίτι γέμιζε αρώματα, γέλια, μουσικές, κόσμο πολύ, τραπέζι γιορτινό και ευχές, πολλές  ευχές... 

Ακόμα και όταν έφυγε ο παππούς.. όλοι μαζί συνεχίσαμε να πηγαίνουμε στο σπίτι της γιαγιάς, σαν να μην είχε αλλάξει τίποτα.. Αυτή η μέρα ήτανε η δική της.. ήτανε η κυρία του σπιτιού και της μέρας..Ήτανε η πρώτη που μας αγκάλιαζε γλυκά και μας γέμιζε με ευχές, που χαιρότανε τόσο που άνοιγε το σπίτι της τέτοια μέρα..

Φέτος τα πράγματα για πρώτη φορά μετά από 35 χρόνια αλλάξανε..το αγαπημένο σπίτι είναι σφραγιστό από πέρσυ και μοιάζει ερημωμένο.. οι λαχανοντολμάδες της γιαγιάς και το σαραγλί της δεν είναι στο τραπέζι.. η γλύκα της αγκαλιάς της δεν είναι εδώ... μα η παρουσία της αισθητή σε όλους.... σε λίγες μέρες κλείνει ένα χρόνο μακρυά μας και το μόνο που θα ήθελα είναι να μπορούσε να με πιάσει από το χέρι, να μου βάλει το παλτουδάκι μου και να πάμε μαζί στην εκκλησιά..

Μας έλειψες πολύ φέτος... το παραμύθι στο διάβασα εγώ φέτος.. και η καρδιά μου ανέβηκε στον ουρανό..

"Άναψε κι άλλο σπίρτο και τότε είδε μπροστά της την αγαπημένη της γιαγιά . Έπεσε στην αγκαλιά της και την ικέτευσε να μείνει κοντά της , μα η γιαγιά εξαφανίστηκε κι αυτή , χαμογελώντας !Εκείνη την ώρα είδε να πέφτει ένα αστέρι και θυμήθηκε τα λόγια της αγαπημένης της γιαγιάς : «Όταν πέφτει ένα αστέρι , μια καρδιά ανεβαίνει στον ουρανό ! »"

18 σχόλια :

  1. Πόσο με συγκίνησες να ήξερες!!! Δάκρυα πέφτουν από τα μάτια μου όχι απαραίτητα γιατί έχω παρόμοιες εικόνες αλλά γιατί οπτικοποίησα την αφήγηγή σου και ένιωσε με αυτά τα μεστά αλλά συγχρόνως τόσο απλά ΄λόγια σου λίγο από το κενό που μπορεί να νιώθεις!!! Να την θυμάστε πάντα με αγάπη και εύχομαι και τα δικά σου παιδιά να έχουν μια γιαγιά που να τους αφήσει το σημάδι τους! Callie by anthomeli

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σου εύχομαι Καλή Χρονιά με υγεία.Πρώτη φορά επισκέπτομαι το μπλοκοσπιτάκι σου και χαίρομαι πάρα πολύ. Τι γλύκα σου άφησε αυτή η γιαγιά!. Χαίρομαι ιδαίτερα που γνωρίζω έναν άνθρωπο με τόση μεγάλη αγκαλιά σαν τη δική σου για τους γύρω της. Πολύ συγκινούμαι με τα λόγια σου γιατί είναι φανερό ότι η γιαγιά στη ζωή της έδωσε αλλά πήρε και πολλή αγάπη από τα παιδιά της και τα εγγόνια της. Δεν ένιωσε τη μοναξιά των περισσοτέρων ηλικιωμένων, έφυγε χαρούμενη, έχοντας στο πλάι της όλους τους αγαπημένους της. 

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "βράβευση τσι
    μέρας" για το Σάββατο σύμφωνα με την ομώνυμη ενότητα του yannidakis, η παρούσα καταχώρηση του ιστολογίου.


     


    Το
    ιστολόγιο είναι πλέον υποψήφιο για την μηνιαία βράβευση
    "ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ".


    Καληνωρίσματα :[

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μας συγκίνησες πολύ με τα γραπτά σου. Να την θυμάστε πάντα τόσο υπέροχα και ζεστά την γιαγιάκα και τις αναμνήσεις που την συντροφεύουν. Ήταν από αυτές τις σούπερ γιαγιάδες απ'ότι κατάλαβα που τα προλάβαιναν όλα και νοιαζόντουσαν για όλους!    Έχω χάσει όλους τους παππουδογιαγιάδες μου εδώ και χρόνια δυστυχως αλλά τους σκέφτομαι συνέχεια γιατί τους λάτρευα. 

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. κλαίω ... πολύ αληθινό, πολύ γνήσιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ πολύ πολύ συγκινητική και όμορφη ανάρτηση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΖΟΥΝΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ!!!
    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΜΟΥ!!!!!1
    ΦΙΛΑΚΙΑ!!!!1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. συγκινητική γλυκιά ιστορία,με μία υπέροχη γιαγιά που σας βλέπει από αλλού!!!Εγώ δεν έχω κανέναν τους,αλλά μου λείπει μόνο η μία γιαγιά μου...
    καλή εβδομάδα,πολλα φιλιά-)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σ ευχαριστώ πολύ Δήμητρα μου, πραγματικά σούπερ γιαγιά! Έτσι είναι, όσα χρόνια κι αν περάσουν τους καλοκάγαθους ανθρώπους που μοιράσανε πολύ αγάπη πάντα θα τους σκεφτόμαστε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Christa μου, όλοι μας βλέπουν απο πάνω, είμαι σίγουρη γι αυτό... πάντα ένας είναι ο ξεχωριστός και ο αγαπημένος.. και εμένα ήταν αυτή η γιαγιά μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ευχαριστώ πολύ κυρία Ρένα μου, θα τα πούμε από κοντά σύντομα! φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σε ευχαριστώ πολύ, δεν ήθελα να σας στενοχωρήσω απλά να περάσω το μήνυμα οτι πρέπει να ζούμε την κάθε στιγμή με τους αγαπημένους μας, γιατί δεν είναι για πάντα.. και οτι η ζωή είναι στιγμές...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Σε ευχαριστώ πολύ Όλγα μου.. ελπίζω σε επόμενες αναρτήσεις να σε κάνω να γελάσεις, γιατί όλα είναι στη ζωή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Σίγουρα έδωσε πολύ περισσότερη αγάπη από όση πήρε, αλλά ποτέ δεν την άκουσα να παραπονιέται γι αυτό.. ήταν γεννημένη μάνα σαν την κλώσσα που αγκάλιαζε πάντα τα μικρά της.. Ακόμα και στα τελευταία της, 85 χρονών πια, μοίραζε ευχές και ζητούσε συγχώρεση..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Μακάρι η ευχή σου να βγει αληθινή για όλα τα παιδιά μας, ο ρόλος των παππούδων στην ελληνική οικογένεια είναι μοναδικός και αναντικατάστατος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αχ, μου θύμισες και τις δικές μου γιαγιάδες.. Να είστε καλά να θυμάστε όλες τις τρυφερές στιγμές που περάσατε μαζί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Τι όμορφα και παραστατικά που τα γράφεις! Πόσο μεγάλο είναι το κενό που αφήνουν τα αγαπημένα μας πρόσωπα όταν φεύγουν! Πόσο λυπάμαι....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Πολύ συγκινητική ανάρτηση, με άγγιξε βαθιά! Να τη θυμάστε με αγάπη κι' εκείνη θα χαμογελάει ευτυχισμένη από 'κει ψηλά και θα σας στέλνει την ευχή της....
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Pin It