Σκέψεις για τη γιορτή της μητέρας

Την Κυριακή 13 Μαΐου, μια μέρα πριν τα γενέθλια του γιου μας, θα γιορτάσω για δεύτερη φορά τη γιορτή της μητέρας.. Πέρσυ η πρώτη φορά ήταν μοναδική, το μωρό αν και δεν έλεγε ακόμα μαμά, μπορούσε με τα ματάκια του να μου πει σ'αγαπώ, να με αγκαλιάσει και να κουρνιάσει στο λαιμό μου και να αποκοιμηθεί.. το καλύτερο δώρο για τη γιορτή της μαμάς, μαζί με μία κάρτα με τα αποτυπώματα του..

Φέτος όντας η δεύτερη χρονιά, σκέφτομαι ότι αυτή η μέρα είναι μέρα απολογισμού, μέρα ευθύνης και υπευθυνότητας.. Κάνω τον απολογισμό μου και εγώ λοιπόν και σκέφτομαι τι πήγε καλά, τι έμαθα από το κοινό μας αυτό ταξίδι, αλλά και τι θα μπορούσα να έχω κάνει καλύτερα..

Η αφορμή το σημερινό πρωινό.. ο Δημήτρης δεν ήθελε να ξυπνήσει, δεν ήθελε να πάει στο σταθμό, η μαμά έχει εξετάσεις και πρέπει να τον στείλει οπωσδήποτε.. του μίλησα αλλά και τον μάλωσα.. και δεν μου αρέσει καθόλου να τον μαλώνω.. έκλαψε από το πείσμα του γιατί ήθελε να μείνει σήμερα με τη μαμά, αλλά κατεβήκαμε στο λεωφορείο το τελευταίο λεπτό.. και τότε η μαγική στιγμή.. γύρισε και με φίλησε στο μάγουλο.. έτσι αυθόρμητα.. και με κοίταξε με τα κλαμένα του μάτια...

Αισθάνθηκα πραγματικά πολύ άσχημα, άσχημα που τον μάλωσα γιατί ακόμα και έτσι αυτός συνέχιζε να με αγαπάει.. Άραγε θα το θυμάται όταν γυρίσει σε λίγες ώρες;

Σκέφτομαι ότι καμιά φορά χάνουμε την ουσία των πραγμάτων.. και δεν κοιτάμε δίπλα μας αυτά τα μικρά πλασματάκια που μεγαλώνουν τόσο γρήγορα..πώς γίνανε έτσι οι μέρες μιας μάνας...χωρίς χρόνο.. με άγχος.. με τρέξιμο...

Θα μου πείτε.. καλά με ένα μάλωμα κάνεις έτσι;

Στενοχωριέμαι και μόνο με την ιδέα  ότι ο γιος μου μεγαλώνοντας θα έχει να θυμάται άσχημες στιγμές από εμάς.. Είναι κάτι που το βίωσα στην δική μου πατρική οικογένεια και δεν θα ήθελα τα βαρίδια του παρελθόντος να τα περάσω και στο μικρό μου.. Είναι κάτι που πάντα με τρομοκρατούσε και με φόβιζε..

Ας σκεφτούμε όλες φίλες μου για 5 λεπτά, τι πήγε στραβά αυτή τη χρονιά με τα παιδιά μας, ας μας δούμε μέσα από τα μάτια τους ...




5 σχόλια :

  1. Το μόνο που θα σου πω είναι ότι σε νιώθω 100%. Από την αρχή μέχρι το τέλος.Τα φιλιά μου! 

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έτσι ακριβώς αισθάνομαι κι εγώ! Αχ, πόσο δίκιο έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σε καταλαβαίνω απόλυτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Έχεις απόλυτο δίκιο. Ξεκινάει η μέρα μας με άγχοσ να προλάβουμε τα πάντα και γυρίζουμε σπίτι μη ξέροντας τι έχει πάει στραβά. Τα παιδάκια δε μας φταίνε σε τίποτα κι όμως κάποιες φορές ξεσπάμε πάνω τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μαμά Κουκουβάγια Βέρα10 Μαΐου 2012 - 4:34 μ.μ.

    Κι εγώ πρώτη φορά θα γιορτάσω φέτος και χαίρομαι αφάνταστα..αλλά τα στραβά μας πρέπει να τα σκεφτόμαστε, έχεις δίκιο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Pin It