Ο Ευαγγελισμός της Μάνας - 25 Μαρτίου 1821- 2012


Ταλαίπωρη Μάνα... πόσο γέρασες... νά ναι από τα χρόνια ή από τα βάσανα; Σκυφτή και σκυθρωπή περπατάς σιγά σιγά, σαν να ζυγιάζεις το κάθε σου βήμα..πού ναι το αγέρωχο σου βλέμμα και η υπερηφάνια σου;

Δεν πέρασες και λίγα... έζησες προσφυγιά και πόλεμο, κάθε λογής πόλεμο.. με Τούρκους, Ιταλούς, Γερμανούς, Αλβανούς και Βούλγαρους... μα πιο πολύ σε πόνεσε όταν ο πρωτότοκος γιός σου μπήκε σε εκείνο το παπόρο και έφυγε για Αυστραλία και όταν ο δεύτερος  ο χαιδεμένος πήρε το τρένο για το Βορρά, να δουλέψει μέχρι τα τελευταία του στο εργοστάσιο στη Γερμανία.. Και από τις θυγατέρες, τη πιο λιγερή τη πάντρεψες με κείνο το νιο από την πόλη που την πήρε και φύγανε στην Αμερική για πάντα..

Ευτυχώς λες που σου μεινε ο κανακάρης ο τελευταίος εδώ μαζί σου να ζει καλύτερες εποχές, να παίρνει δάνεια, αυτοκίνητα, να κανει διακοπές, να σιωπά με ότι γίνεται γύρω του, να νιώθει οτι τώρα και αυτός μοιάζει τους Ευρωπαίους, με αυτούς που λίγα χρόνια πριν είχε πόλεμο.. Να γίνεται μαλθακός, αδιάφορος...γραφειοκράτης και σπουδαγμένος, γιατρός, δικηγόρος και δημόσιος υπάλληλος..

Και εκεί που έλεγες οτι τουλάχιστον από αυτό το γιο θα κλείσεις ήρεμα τα μάτια σου.. βλέπεις πάλι το ίδιο σκηνικό... τα εγγόνια σου στην εξαθλίωση και στο αβέβαιο αύριο να ψάχνουν μέλλον πάλι στην Αυσταλία, στην Γερμανία και στην Αμερική...Τι να πούμε σε αυτά τα παιδιά μάνα; Ένα ευχαριστώ ή ένα συγνώμη; Tί να διαλέξουμε γι’αυτά; Να γίνουν μετανάστες και πάντα να νοσταλγούν την Ελλάδα ή να μείνουν εδώ και να ονειρεύονται τη ξενιτιά;

Πώς σε καταντήσαμε έτσι Μάνα μου; Γιατί δεν μπορέσαμε να σε προστατέψουμε; Να τιμήσουμε το όνομα σου;  να νιώσουμε την αξία σου, να φιλήσουμε κάθε πετραδάκι αυτής της άγιας γης και να το προστατεύσουμε να το θωρακίσουμε και να το πάρουμε μαζί μας σε κάθε μας κίνηση;

Τέτοια μέρα που γιορτάζεις, δεν ξέρω αν πρέπει να βροντοφωνάξω «We will stay in Greece, no matter what» ακόμα και αν πεινάσω και αν εξαθλιωθώ ή αν πρέπει χαμηλόφωνα να πώ « Διώξε με μάνα.. διώξε με...»  κι ας ξεριζώσω την καρδιά μου..


Είμαι και γώ μάνα Παναγία μου.. και τέτοια μέρα αποζητώ μια χαρμόσυνη είδηση.. Στείλε τον αρχάγγελο Γαβριήλ Πανάγια Μητέρα σε μένα την αμαρτωλή Μάνα.. την χρεωμένη.. την δούλα.. να μου φέρει Πνεύμα Άγιον..ελπίδα.. φώς .. ζωή.. να με απαλλάξει από τους εφιάλτες, αλλά πάνω από όλα να με κάνει καλύτερο Έ Λ Λ Η Ν Α...







«Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον
και του απ΄ αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις
ο Υιός του Θεού Υιός της Παρθένου γίνεται
και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται.
Διό συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν
Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου.»






«Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια
ως λειτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια
αναγράφω σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε.
Αλλ΄ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον,
εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον,
ίνα κράζω σοι, Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.»

3 σχόλια :

  1. Πωπώ..δεν είχα σκεφτεί ποτέ τον συσχετισμό των δύο εποχών!
    Owl Mommy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το κείμενό σου μου έφερε δάκρυα στα μάτια... ήταν απλά υπέροχο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δάκρυσα, κούκλα μου...... Υπέροχο κείμενο!!!!
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Pin It