Η Τζέην Έυρ και άλλες ιστορίες



-Α εδώ είσαι μικρή μου, μου είπε γελαστά! Καλοβολεύτηκες εδώ ε; μου είπε με πονηρό ύφος και κάθισε στις μαξιλάρες δίπλα μου. Ξέρεις οτι όταν ήμουν παιδί και εγώ στην Πόλη καθόμουν ακριβώς σε ένα ίδιο περβάζι; Μου άρεσε να χάζευω έξω τον κόσμο που περνούσε ανενόχλητος από τα αδέρφια μου, ήταν μεγάλα πειραχτήρια! Τί διαβάζεις;

-“Ο γύρος του κόσμου σε 80 μέρες” παππού του είπα, το διάβασα σχεδόν μονορούφι, είμαι εδώ από το μεσημέρι!

-Και πώς δεν σε πήραμε χαμπάρι μικρή μου Τζέην; είπε με νόημα.

-Ποια είναι η Τζέην παππού; τον ρώτησα ενθουσιασμένη, γιατί ήξερα οτι ο παππούς πίσω από κάθε λέξη έκρυβε και μια ιστορία. Ίσως να ήταν τα πολλά βιβλία που είχε διαβάσει, ίσως πάλι το ανήσυχο πνεύμα του ή το εμπορικό μυαλό του, η προίκα του απο την Πόλη όπως έλεγε.

-Η Τζέην είναι στο δωμάτιο μου, μου είπε, στο πάνω ράφι δεξιά και νομίζω οτι έχεις αρχίσει να της μοιάζεις λίγο μικρή μου βιβλιοφάγε!  Το ήξερες πως και σε εκείνη της άρεσε να διαβάζει βιβλία πίσω από την κουρτίνα του σπιτιού της; Μόνο που είμαι σίγουρος οτι εκείνη δεν έμαθε να διαβάζει στα τέσσερα της όπως εσύ, είπε με περηφάνια.

Βλέπεις το έλεγε σε όλους, «εγώ έμαθα την εγγονή μου να διαβάζει, είναι 6 και διαβάζει εφημερίδα» έλεγε με καμάρι!

-Δώσε μου να την διαβάσω παππού του είπα παρακαλετά, έχω αρχίσει να βαριέμαι λίγο στο χωριό και δεν μου αρέσει να παίζω με τα παιδιά της γειτονιάς...

-Είσαι μικρή ακόμα καλή μου, είσαι μικρή ακόμα μου είπε, το βιβλίο αυτό πρέπει να το διαβάσεις όταν είσαι έτοιμη να νιώθεις τον έρωτα και την αγάπη, όταν είσαι έτοιμη να κατανοείς τα ανθρώπινα συναισθήματα. Το βιβλίο θα είναι εκεί και θα σε περιμένει, να το θυμάσαι αυτό! Είπε και μου έκλεισε το μάτι συνωμοτικά!
                                                        
Το καλοκαίρι πέρασε, το σχολείο ξεκίνησε, είμουνα πρωτάκι και πολύ ενθουσιασμένη γι αυτό. Λάτρευα τα καινούρια μου βιβλία, τα κουβαλούσα όλα στην τσάντα μου κάθε μέρα στο σχολείο.

Το φθινόπωρο βγήκε με πόνο, μια που ο παππούς ξαφνικά έφυγε από κοντά μας, μόλις 62 ετών. Δεν κατάλαβα το πώς και το γιατί, το μόνο που σκεφτόμουνα εκείνη τη στιγμή ήταν το πόσες συζητήσεις δεν πρόλαβα να κάνω μαζί του, το πόσα σταυρόλεξα δεν λύσαμε μαζί, το σκάκι που δεν πρόλαβα να τον νικήσω, αλλά και πολύ περισσότερο τις ατελείωτες συζητήσεις μας για τα βιβλία... τα βιβλία που τόσο λατρεύαμε και οι δυο..

Το καλοκαίρι ξανάρθε και για πρώτη φορά μετά το χαμό του πήγα σπίτι, πριν φοβόμουν να μπω στο δωμάτιο του, νόμιζα οτι το φάντασμα του ήταν εκεί και με περίμενε.. 

Οι στοίβες με τα βιβλία πάνω στο γραφειάκι του ακόμα εκεί.. και η βιβλιοθήκη του σκονισμένη.. άθελα μου το μάτι μου έπεσε στο πάνω δεξί ράφι, σε εκείνο το βιβλίο που τόσο με είχε ιντριγκάρει πέρσυ.. την Τζέην Έυρ.. Το πήρα αργά στα χέρια μου και στην πρώτη σελίδα έλεγε:

Στην μονάκριβη μου εγγονή με αγάπη,

Η Τζέιν λέει «μόλις έχεις τακτοποιηθεί σε ένα ευχάριστο περιβάλλον, μία φωνή σε καλεί να σηκωθείς και να προχωρήσεις, γιατί η ώρα της ανάπαυσης έχει λήξει».

«Εύχομαι να ζήσεις μια ζωή χωρίς συμβιβασμούς και να διεκδικείς συνέχεια το καλύτερο για σένα»

Με αγάπη, ο παππούς σου Χρήστος 


Διάβασα την Τζέην Ευρ στα εφτά μου χρόνια για πρώτη φορά και από τότε συνεχίζει να είναι το αγαπημένο μου βιβλίο. Το έχω διαβάσει πάρα πολλές φορές σε διαφορετικές γλώσσες και κάθε φορά με συναρπάζει, με κάνει να ερωτεύομαι, να ξεσηκώνομαι, να ταξιδεύω.... 

Μα αυτό που πάντα έχω στο μυαλό μου είναι η συμβουλή του, να μην συμβιβάζομαι με την ζωή και να είμαι άγρυπνη συνέχεια. Γιατί η ζωή μας δόθηκε για κάποιο λόγο, όχι για να την χαραμίζουμε....


Για περισσότερα κείμενα έμπνευσης δείτε εδώ

2 σχόλια :

  1. Έχω χάσει κι εγώ τον παππού μου νέο και με συγκλινησε το άρθρο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μάρω μου αυτή είναι η προίκα μας από αυτούς του υπέροχους ανθρώπους, στιγμές και αναμνήσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Pin It