Και ο Θεός έπλασε τη μητέρα


Σκεφτόμουν πώς να ξεκινήσω σε αυτό το ταξίδι και νομίζω οτι βρήκα την τέλεια αρχή: Είναι ένα γνωστό απόσπασμα από το βιβλίο του Paolo Coehlo, "Και ο Θεός έπλασε τη μητέρα" της Erma Bombeck :

"Ο Θεός κάλεσε τον πιο αγαπημένο Του άγγελο και του παρουσίασε ένα πρότυπο μητέρας. Στον άγγελο δεν άρεσε αυτό που είδε.

- Εργαστήκατε πολύ, Κύριε, δεν ξέρετε πλέον τι κάνετε, είπε ο άγγελος. Κοιτάξτε! Φιλί ειδικό,

που θεραπεύει όλες τις αρρώστιες, έξι ζευγάρια χέρια για να μαγειρεύει, να πλένει, να σιδερώνει,

να φροντίζει, να ελέγχει, να καθαρίζει. Δε θα δουλέψει!

- Το πρόβλημα δεν είναι τα χέρια, αντέτεινε ο Θεός. Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που χρειάστηκε

να βάλω : ένα για να βλεπει το παιδί της πίσω απο κλειστές πόρτες και να το προστατεύει

απο ανοιχτά παράθυρα, ένα άλλο για να το κοιτάζει με αυστηρότητα όταν πρέπει να του μάθει

τα ουσιώδες και το τρίτο για να του δείχνει διαρκώς τρυφερότητα και αγάπη,
όση δουλειά κι αν έχει εκείνη!

Ο άγγελος εξέτασε το πρότυπο της μητέρας πιο προσεκτικά.

- Κι αυτό τι είναι?

- ΄Ενας μηχανισμός αυτοθεραπείας. Δε θα έχει χρόνο να αρρωσταίνει, θα πρεπει να ασχολείται

με το σύζυγό της, με τα παιδιά, με το σπίτι.

- Νομίζω ότι πρέπει να ξεκουραστείτε λίγο, Κύριε, είπε ο άγγελος. Και να επιστρέψετε στο κλασικό΄

πρότυπο με τα δυο χέρια, τα δύο μάτια κ.λ.π.

Ο Θεός συμφώνησε με τον άγγελο. Αφού ξεκουράστηκε, μεταμόρφωσε τη μητέρα σε κανονική γυναίκα.

Εξομολογήθηκε όμως στον άγγελο:

- Xρειάστηκε να της δώσω μια τόσο δυνατή θέληση, ώστε να νομίζει ότι θα έχει έξι χέρια,

τρια ζευγάρια μάτια και ικανότητα αυτοθεραπείας. Αλλιώς δε θα καταφέρει

να εκπληρώσει το καθήκον της.

Ο άγγελος την εξέτασε απο κοντά. Κατά τη γνώμη του, αυτή τη φορά ο Θεός είχε πετύχει.

Ξαφνικά όμως προσεξε ένα λάθος:

- Αδειάζει. Αναρωτιέμαι, Κύριε, μήπως βάλατε ξανά υπερβολικά πολλά πράγματα

σ΄αυτό το πρότυπο μητέρας.

-Δεν αδειάζει. Αυτό ονομάζεται δάκρυ..

- Και σε τι χρησιμεύει?

-Για να δείχνει χαρά, λυπη, απογοήτευση, πόνο, θυμό, ενθουσιασμό.

-Κύριε, είστε μεγαλοφυϊα!αναφώνησε ο άγγελος. Ακριβώς αυτο ήταν που

έλειπε για να συμπληρωθεί το προτυπο.

Ο Θεός πρόσθεσε με ύφος μελαγχολικό:

- Δεν το έβαλα εγώ. ΄Οταν συναρμολόγησα όλα τα μέρη, το δακρυ εμφανίστηκε απο μόνο του...



Ο αγγελος συγχαρηκε παλι τον Παντοδυναμο και ετσι δημιουργηθηκαν οι μητερες.



Το απόσπασμα στα αγγλικά μπορείτε να το βρείτε εδώ:



Για περισσότερα κείμενα έμπνευσης δείτε εδώ

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Pin It